| SOM O's profile~[[[*Zom-O- sAizAi*]]]~PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 20 TAG จ้า TAG แล้วก็ TAG Tag คือ
การเขียน blog เรื่องราวเกี่ยวกะตัวเอง 5 ข้อ
แต่ต้องเป็นเรื่องจริงเท่านั้นที่คิดว่าคนส่วนน้อยที่รู้หลังจากนั้นไป tag เพื่อนต่อ 5 คน
ที่เราอยากรู้เรื่องราวของเขาและที่ยังไม่เคยถูกใคร tag มาก่อน
tAg แรก มาจาก D-SiGn ซึ่งให้มานานมากแล้วก็ยังไม่ได้ชำระให้ซักที ....วันนี้ทำให้แล้วน้า...
::เด็กน้อย::
::$eNsiTivE Gal::
บ่อน้ำตาตื้นมาก ดูโฆษณาอ่ะ ก็ร้องไห้แล้ว แล้วไม่ใช่ร้องแบบแค่น้ำตาคลอ
ร้องแบบสะอึกสะอื้น มากๆๆ จำได้ว่าเคยนั่งดูทีวีในห้อง
แล้วมีโฆษณา ปาติหานราคา 80 บาท อ่ะ
สะอื้นแบบประหนึ่งว่า อกหัก
ไอ้ออม (เมทที่น่ารัก) เปิดประตูเข้ามา ตกใจมากๆ...(กุไม่ได้ตั้งจาย มันไหลเอง)
แล้วก็อีกครั้งที่สร้างความตกใจแก่ผู้พบเห็นคือ....
อ่านนิยายชื่อ อัสวัด แล้วสงสารพระเอกกะนางเอก น้ำตาหยดลงมาเป็นเม็ด
หลังจากนั้นก็เริ่มคร่ำครวญและร้องไห้แบบหยุดไม่ได้
จนวันรุ่งขึ้นตาบวมแทบปิด ไปรร. อาจารย์ทักว่า
"กุลนันทน์ อย่าอ่านหนังสือดึกเหรอ ตาบวมเชียว "
จะตอบว่า "ไม่ใช่" ก็ใช่ที่ก็เลยปล่อยเลยตามเลย
เป็นคน in ง่ายๆมากๆ บางทีดู mVแล้วรู้สึกว่าเส้ามากๆ
เก็บเอาไปฝัน ....ขนาดนั้นเลยอ่ะ
หรือไม่ก็เก็บกลับมาคิดว่าทำไมมันเป็นแบบนั้นวะ
ex. MVเพลงรักแท้ในคืนหลอกลวง
ไปคิดแทนพระเอกกะนางเอกว่ารู้สึกยังไง
แล้วก้รู้สึกปวดใจ...นำมาสู่ การร้องไห้
ป.ล. เป็นคนร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องจำพวก เกี่ยวกับครอบครัว การสูญเสียแล้วก็ ความผิดหวัง
แต่ชีวิตจริง ทำไมกูร้องไม่ออกวะ เวลาเจออะไรแบบใน mV 555+
:: เกลียดน้อง::
ด้วยความที่ตอนแม่ท้อง คนข้างๆบ้านบอกว่า เด็กคนนี้จะมาแย่งความรัก
แย่งของ และจะทำให้เป็น "หมาหัวเน่า " ไม่มีใครรัก
ตอนนั้น ป.1หรือป.2 เนี่ยแหละ รู้แค่ว่า เกลียดเด็กคนนี้
พยายามทำร้ายเวลา แม่ให้ไปลูกท้อง ก็จะกดๆๆๆ
เวลาแม่ไปส่งที่ รร.ก็จะไม่ยอมไป จำได้ว่ายึดกับประตูบ้าน
จนพ่อต้องมาแกะมือออกไป
พ่อมารับที่รร.ช้าก็ลงไปนั่งกอดลูกหมา บอกว่า
ไม่มีใครรัก...
จนพ่อถามว่าทำไมคิดแบบนั้น
ก็เลยบอกว่า เราจะเป็นหมาหัวเน่า
แม่บอกว่า ไม่หรอก
เด็กคนนี้เป็นตุกตาให้เรา
จำได้ว่าแม่พยายามบอกเรามาตลอด
จนคลอด...จำได้ว่าก็ยังระแวงอยู่
เวลาแม่ไม่อยู่ก็พยายามไปดึงขวดนมจากปากน้อง
แม่ดุ....ร้องไห้ เกลียดมากๆๆ
พอมันโตขึ้นซักพัก ก็รู้ว่า แม่ยังคิดว่าเราไม่รักน้อง
ซักม.2ได้มั้ง แม่พูดกับคนอื่น ตอนเราหลับ แต่เราไม่ได้หลับ
แม่พูดว่าส้มมีปมในใจเรื่อง แบงค์
เมื่อประมาณม.4 ก็เลยบอกแม่ว่า
นู๋ไม่ได้คิดไรแล้ว มันคือของขวัญของนู๋ เหมือนที่นู๋เป็นของขวัญของแม่
จำได้ว่า วันนั้นแม่ร้องไห้ เลยรู้ว่า แม่ทุกข์ใจมาตลอด
ที่คิดว่าเราเกลียดมัน
เมื่อก่อน...อาจใช่
อยากให้ตาย
อยากให้มันไม่เกิดมา
ตอนนี้....ไม่ใช่แล้ว
"ไม่มีอะไรที่ให้มันไม่ได้ แม้กระทั่งชีวิตก็ให้มันได้"
::เลือดโดม::
อยากจะบอกว่า ตอนติด มธ.อ่ะ วันไปสัมภาษณ์มีความรู้สึกว่า ทำไมคุ้นๆ
กับประตูทางท่าเรือข้ามฟากจังเลยหว่า
แล้วก็รู้สึกว่า คุ้นกับกำแพง เหมือนเคยเห็น
แต่ก็ลางมากๆๆ ก็เลยนึกว่า DEJAVU ซะแว้ว
คือ ประมาณว่า ถามตัวเองว่า เราไม่เคยมาทางนี้นี่หว่า
แล้วทำไมเรารู้สึกว่าเราเคยเห็นFocusภาพตรงนี้
มุมนี้ เคยผ่านตรงนี้มาก่อน
แต่ก้จำไมได้ว่าเมือ่ไร
รู้สึกว่าตอนนั้นขนลุกมาก
คิดเข้าข้างตัวเอง....สงสัยกุเคยอยู่ที่นี่
ความจริงก็คือ...พ่อบอกว่า
"พ่อเคยพาส้มมานั่งรถกะนั่งเรือที่นี่"
แล้วพยายามบอกกุว่า พ่ออยากเรียนที่นี่มากๆ
เข้าให้ได้นะลูกตั้งแต่อยู่อนุบาล
แม่ก็บอกว่า...พ่อทำทุกครั้งที่ขับรถมากรุงเทพ คือพากูมาดูรั้วโดม
ก็เลยถึง บางอ้อ...
ว่ามิใช่ Dejavu แต่เป็น พ่อพามานี่เอง
สรุปคือ ยังไงก็ต้องอยู่ที่นี่ใช่มะ แล้วก้ได้อยู่จริงๆ ดีจาย รักนะคะ แม่โดม...
::กลัวงู แพ้แตงกวา::
เริ่มที่กลัวงูก่อน ไอ้คำว่ากลัวเนี่ย
ไม่ใช่แบบเห็นมันเลื้อยผ่านแล้วกลัวนะ
กุลนันทน์เป็นอะไรที่ยิ่งกว่านั้น คือ
แม้แต่มันอยู่ในตู้กระจก ก็กลัว
ภาพในหนัง แม้จะเป็นงูกราฟฟิก...ก็กลัว
ภาพในหนังสือ....ก็กลัว
วันนั้นไปจ่ายค่าไฟที่ NOC.C6
งูตัวเล้กมาจากไหนไม่รู้ เลื้อยผ่านข้างหน้า
ตอนแรกนึกว่าหางจิ้งเหลน
พอมองไป ทำไมหางมันยาวนักวะ ก้พบว่า มันคือ...
งู
เท่านั้นแหละ วิ่งไปอยู่แบบไกลมาก
จะกรี๊ดก็ใช่ที่
รู้แค่ว่ายืนค้างจน
พี่ที่ Noc.เดินมาถามว่าเป็นอะไร
แล้วพาเดินไปที่จักรยาน
ต่อมาคือ แตงกวา
แรกๆเนี่ยแค่ไม่กินเฉยๆๆ
แบบปกติสามัญชนคนธรรมดาเนี่ยแหละ
พอหลายปีหลังจากนั้น กระแดะกลับมากิน
คราวนี้ผื่นขึ้นเลยยย
ไปหาหมอ
หมอบอกว่า "แพ้แตงกวา"
นึกในใจ กุเปนบ้าไรมากป่ะเนี่ย แพ้แตงกวา
คือ แค่มันวางบนข้าวหรือ อะไรร้อนๆแล้วน้ำในแตงกวามันออกมา
กินเข้าไปก็เป็นแล้วอ่ะ
ลิ้นจะชาๆ แล้วก็ผ่นจะขึ้น มือบวมไรเงี้ย
ตลกที่สุด...ล
ตอนเข้ามาปี 1 พี่เขาให้เขียนว่าแพ้อะไร
มีคนถามว่า น้องส้มโอ แพ้แตงกวา พี่ทั้งโต๊ะหันมาถามว่า แพ้อะไรนะ
555+
--------------------------------------------------------------
ขอ TAG ต่อ ให้ ....
หนอยแน่...
FIrst KL'49
EDW AC 120
พี่นนท์ MAMY POKO @KL'48
พี่แทน พารามีบ้า
พี่ตาว KL'49
---------------------------------------------------
----------------------------------
------------------
---------------
-------
---
--
-
เสร็จไปแล้ว ภารกิจของ D-SiGn
TAG อันนี้ของ เอช KL'49
เป็น TAG ชื่อ คนหรือตัวละครที่เราชอบ
ป.ล. อันนี้จะไม่ขอใส่รุปละนะ แต่จะใส่linkไว้ให้หากสนใจนะจ๊ะ
1.อ.สัญญา ธรรมศักดิ์ ประทับใจ ท่านครั้งแรกอ่านที่หลังฐานอนุสาวรีย์ครั้งไปสอบนิติ มธ. ยังจำใจความสำคัญได้แม่นยำ และจะจำให้ได้ตลอดไป
2. พ่อเราเอง...พ่อเป็นคนธรรมดาที่สอน หล่อหลอม ให้กำลังใจ ปลอบโยน บ่าของพ่ออุ่นเสมอ กอดของพ่อซับสิ่งเลวร้ายได้เสมอ ผู้ชายคนนี้ทำให้เรามีความคิด มีความฝัน มีความมุ่งมั่น และมีกำลังใจ
3. แม่เราเอง ผู้หญิงที่บอบบาง แต่เข้มแข็ง อดทน แม่สอนให้ยืดหยุ่น ให้ผ่อนปรน หใยอมรับในความผิดพลาด ให้เรียนรู้การเจ็บปวด ตักแม่น่าหนุนเสมอ
เว็บไซด์เดียวกับคนที่ 2
3. คุโด้ ชินอิจิ ประทับใจเขาในความเป็นคนขี้เล่น ที่ดูไร้สาระแต่ก็มีความคิดและความเป็นตัวเองสูง
4. อัสวัด ตัวละครในนิยายเรื่อง อัสวัด ราชันย์แห่งความมืด เรารู้สึกว่าบางที อำนาจไมได้อยู่ที่ผู้มี แต่อยู่ที่ผู้ใช้มากกว่า
5. เจ้าชายน้อย รู้สึกว่าเขากำลังค้นหาในสิ่งที่เรากำลังค้นหา อยากรู้ในสิ่งที่เราอยากรู้ บางครั้งเขาก้ใกล้จนเราคิดว่า เราคือตัวเขา เขาคือ ตัวเรา
6. Erich Maria Remarque ชอบแนวคิดที่เขาแฝงมาในเรื่อง All Quiet From The Western Front มากๆ ที่ว่า สุดท้ายสงครามก็นำมาซึ่งความเจ็บปวด
7. อ.ป๋วย อึ้งภากรณ์ ชอบอุดมการณ์ แนวความคิด แล้วก็วิถีที่ท่านดำรงอยู่ การตัดสินใจที่เลือก การให้ความรู้แก่นักศึกษามากกว่าเงิน
8. อ.ปรีดีย์ พนมยงค์ พ่อของชาว มธ ทุกคน พ่อสร้างตลาดวิชา พ่อสร้างที่ที่ร่มเย็น พ่อก่ออุดมการณ์ แม้พ่อจะรู้ว่ามันกินไม่ด้ มันทำให้เขาไล่พ่อไปจากบ้าน พ่อก็ทำ
จากลูกด้วยจิตคารวะ
9.ประภาส ชลศรานนท์ นักร้องวงเฉลียง เขาเขียนหนังสือหลายเรื่องที่มีแนวคิด ปรัชญา การใช้ชีวิตและเพลงของเขา ทำให้ส้มได้คิดว่า...
เมื่อเราคือเทียนที่ละลายแท่ง น้ำตาของเทียนที่ละลายหมายถึงเวลาที่สูญหาย แล้ววันนี้เทียนเล่มหนึ่ง จุดแบ่งแสงไฟไปได้มากน้อยเพียงไรแล้ว
10. GOD หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้โลกนี้มีความสุข มีพรหมลิขิต และมีการพลัดพราก ทุกก้าวอย่างของชีวิต
ที่สอนให้ตักตวงสิ่งที่เป็นในวันนี้มากกว่าความหวังในวันรุ่งขึ้น
ป.ล.1 รักนะ KL และ แม่โดม
ป.ล.2 ขอบคุณที่รักกันสำหรับทุกคนที่รักเรา
ป.ล. 3 ขอบคุณที่ทนอยู่กับกู 555+ เมทที่แสนดี อออมมม
ป.ล.4 กุรักเมิง และจำไว้ เมิงมีกุเสมอนะ เค....กูรักเมิงหว่ะ
ป.ล.5 ป๊า แม่ แบงค์ รักหมดใจ
ป.ล.6 ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้เจอกับทุกๆคน
ป.ล.7 ถึงน้องเทคในอานาคต.....พี่รักเธอนะ....แล้วเจอกันจ้า :)
ป.ล. 8 ดีใจกับน้องๆที่ติดทุกคนนะคะ คนที่ไม่ติด ยื่นแอดมิชชชั่นนะจ๊ะ สู้ๆๆ พี่เป็นกำลังใจให้
September 03 ความรู้สึกในการเรียนวิชา TU 153 : General Concept Of Computer
July 23 เด็กน้อย
เด็กน้อยมีน้องชาย เด็กน้อยรักมาก แม้ใครๆจะพากันพูดว่า แปลก เด็กน้อยจะถามเขากลับเสมอว่า ทำไมเหรอ แฟนยังรักได้ ทำไมจะรัก น้องไมได้....เด็กน้อยรักเขาเพราะเขาคือส่วนหนึ่งในหัวใจของเด็กน้อย
วันนี้ วันที่เด็กน้อยออกจากบ้านที่รัก....สู่การอยู่คนเดียว.....
เด็กน้อยประจักษ์ว่า การอยุ่ด้วยกัวเองไม่ได้ง่ายและสะดวกสบาย การอยุ่หอ ต้องการการปรับตัว แม้เด็กน้อยจะโชคดีได้mateดี แต่ทุกๆอย่างก็ต้องการการโน้มเอียงสู่กัน
แด่มิตรสหายเก่า....หลายๆคน เดินในทางผิด ไม่เป็นไร เริ่มใหม่นะ สำหรับหลายๆคนที่มีทางของตน เด็กน้อยดีใจด้วย...ขอให้ไปได้ดีนะ....เด็กน้อยรักเสมอ
.........หลายๆคนคงแปลกใจ ทำไม จึงใช้คำนี้....ส้มอยากจะสะกดคำนี้ให้นานๆ การเป็นเด็กนั้น ทำผิด พลาดพลั้งอย่างไรก็มีคนให้อภัย การขอโทษ พูดคำว่ารัก หรือทำสิ่งใดๆก็ทำได้.....อยกาเป็นเด็กน้อยในใจป๊ากะแม่ตลอดไป เป็นลูกแมวที่ดื้อและซนของเฮียๆ เป็นชบาของพี่ปี 2-3-4 และปีสูง เป็นน้องน้อยของอาจารย์ และเป็นหลานสาวของกงกะม่า ตลอดไป.......
ส้มผ่านการเป็น Freshy มาได้เดือนกว่าๆแล้ว หลายความรู้สึกถาโถมเข้ามาในจิตใจ ไปรับน้องกลับมา ไม่น่าเชื่อว่า เชือกเส้นบางๆ ทำให้เราอมยิ้มทุกครั้ง น้ำตาที่เสียไปพร้อมกับละคร ไมได้ทำให้เรารู้สึกอาย ทุกครั้งที่มีคนล้อ เรากลับยิ้มรับด้วยหัวใจ ความผูกพัน คำอวยพร ยังคงดังก้อง....เสียงเพลง คำพูด และการดูแล ยังอยู่ในใจ ติดค้างจนบางครั้งมองว่า หากเราเป็นพี่จะทำได้ดีไหมน้อ.....รู้คุณค่าของการรักพี่ๆเพิ่มอีกหลายๆคน พี่ X ,พี่เบลล์ พี่ปลา พี่ปลั๊ก หลายๆคนที่สอนในสิ่งที่เราไม่เคยมอง....ขอบคุณที่ทำให้คิดก่อนที่จะสายเกินไป ขอบคุณที่เห็นเราเป็นเด็กน้อย....ขอบคุณด้วยหัวใจ พี่เกลือ ใครจะว่า พี่เป็นยังไง เราไม่รู้ รู้แค่ดีใจที่สุดที่ได้ พี่เทค เป็นแบบนี้....ไม่ต้องเลิศ แต่ดูแลด้วยหัวใจ รักนะคะ ขอบคุณ พี่นนท์ พี่เป้ พี่เอ๋ย พี่อัพ น้ำตาที่นู๋เสียไป เพราะไม่แน่ใจว่า นู่จะเป็น HEADได้ดีขนาดนี้หรือป่าว ขอบคุณที่เป็นตัวอย่างที่แสนดี พี่เป้...ไม่ว่าเธอผ่านอะไรมา ขออย่าเป็นกังวล ซักวันคนของเราจะเข้ามา พี่เป้เป็นคนน่ารัก นู่มั่นใจ พี่เมย์ พี่ยุ้ย พี่เดียร์ พี่นิจ และพี่สาวสวยคนอื่นๆ ....ขอบคุณรอยยิ้ม ของกิน กำลังใจ พี่เต้.....นู่รักพี่เต้น้า.....พี่เต้เป็นพี่ที่ดีนะ นู๋รู้พี่เต้ไม่ได้ไร้สาระ พี่เต้เป็นคนดีนะคะ พี่ช้าง....ขอบคุณที่ห่วงใย ถามไถ่ตลอดมา ขอบคุณ ป๋าต้น.....ขอบคุณที่ทำให้นู๋ยิ้ม พี่ตั๋ง พี่โม พี่กวาง.....ขอบคุณโอกาสที่ยื่นมาให้ เพื่อน KL 24 ขอบคุณนะ เติ้ล ปัด กอบ เอย พิ้ง ผึ้ง แคน ยอด เบสท์ ป๊อด เอช เฟิร์ส ซายน์ ปูน แอม สีดา ติ๊บ โบ อู๋ วาล์ว ขวัญ บุ้งกี๋ เจ๊ตาว ที่อยู่ด้วยกันมา แม้จะระยะสั้นๆ แต่ก็รู้สึกดีที่มีพวกนาย ออม.....เมทของช้าน ช้านกะแกอาจสวนทางในบางเรื่อง แต่แกก็เป็นเมทที่ดีนะ สำหรับเรา ขอบคุณ ป๊า แม่ แบงค์ เฮียต่อ เฮียตู่ เฮียต้น....ขอบคุณทุกความห่วงใยและการบ่น ที่ทำให้นู๋มีวันนี้ แพร นก พลอย เค.......i love u มากๆๆ อิก .....ขอบใจคำด่าแกนะ ที่ทำให้เราเข้มแข็ง เรายังจำคำที่แกด่าเราว่า จะอ่อนแอไปถึงไหน ขอบใจหว่ะ แพร.....ดีจายนะที่แกได้ไปไต้หวัน ตั้งใจเรียนนะ จุ๊บๆ สุดท้าย........ขอบคุณรอบข้างที่ทำให้เรามีวันนี้ หากมีคนถามว่า ทำอย่างไรจึงมีวันนี้ เราคงตอบได้ว่า เพราะเรามีคนที่รักเราและเรารักเต็มไปหมด ขอบคุณที่รักกัน June 01 จากต้นเต็มวัย สู่ต้นกล้าต้นใหม่ ใน มธ
May 18 นานาสารพัน
ลัลลลลา...ลันลา เอาละนะ เล่าละนะ (อารัมภบทมากมายเจงกุ) ก็จัดกันไปเปนที่เรียบร้อยแว้ว ใน วันที่ 27 นะค้า เพื่อนพ้องน้องพี่มาร่วมกันมากมาย (มีแต่หนิดๆทั้งนั้น) กี่ชีวิต เด๊วนับก่อน 1.2.3... เอาเถอะ ช่างมัน --*บอกก็ได้ เดีวมันน้อยใจกุอีก ...แทนแท่นแท้นนนน มี หญิงออย ตั๊กกี้ วุ้นนี่สุดสวย(ไม่บอกมันสวย เด๊วมันเตะเอา) นกน้อย เสคุง ชายเอ๋ หญิงแพร ชายสัญ กะนู๋พลอย แล้วก็ แบงก์ (น้องชายในไส้)เสียดาย กุ๊กกุ๊กกู๋ ไมได้มา แต่ยังไง ช้านก้รักแกน้า ไอ้เคด้วย ไปติดยศ พี่แคมป์ โย่วๆๆ อดกินไปเมิง ก้เฮฮาอันแต่เช้าคับพี่น้อง นัดกันไว้ 10โมง ก็มาทำกันกินๆ ไปๆมาๆ ไม่รู้สรุปวันเกิดส้ม หรือว่านัดเลี้ยงกันเฉยๆ 555++ แต่เมามัน มากๆๆ เมนูวันนั้น คือ บาบีคิวไก่ ลูกชิ้นปิ้ง ส้มตำ (สปอนเซ่อ ส้มตำ บาย วุ้นนี่) แล้วก้น้ำหวาน เนื่องจกาไม่อยกาให้มันกินน้ำอัดลมกัน ไม่ดีต่อสุขภาพ ก็มีนมเย็น กะครีมโซดา (ไอ้เสมีการบ่น ทำไมไม่บอกก่อนจะได้ทำ พันซ์ มา --* <โทสับแกโทติดง่ายตายแหล่ะ>) อ๋อ๐๐ ด้วยความที่หญิงแพร อยากจะกิน ไข่นกกระทา มันเลยอุตส่าแบกเตาขนมครกมาจากบ้านเลยยยย สุดยอดเมิง กุนับถือ -/\- อยากจะบอกว่า กว่าจะได้กินกันเนี่ย (รื่นเริงแบบในภาพอ่านะ) ก็แทบตายคับ กระแดะอยากปิ้งเตาถ่านกัน ไฟก็จุดไม่ติด แถม ควันโขมง แทบเจียนตายก่าจะได้กิน ผลสุดท้ายก้ติด ด้วยฝีมือ หญิงตั๊ก 555 ขอบคุงค้าบบบบ แต่ด้วยความบรรเจิดของกุ ก็นะ เอากะรทะไฟฟ้าเสียบโลด เพราะบางคน บ่าย3-4 ต้องกลับแว้ว มากันได้แป๊บเดียวเอง เสียดาย *-* ก็ ไอ้พลอยก้อาการไม่ดีอ่าวันนั้น เพิ่งกลับจากไปแรดที่ทะเลมา เลยสั่งให้ชายสัญ ไปส่งถึงบ้านนนน เลยย ส่วนหญิงออย เราสมทบทุนซือ้ไอศกรีมมาเลี้ยงพวกเรา (สรุปงานวันเกิดกุหรือไรเนี่ย) แต่ก้ไมได้อยู่ตัดเค้กเลยอ่า... แต่ไมเปนไร เด๊วเราตัดกันต่อใน มธ นะจ๊า ปลาโลมา งิงิ ก้เปนอันว่างานภาคกลางวันก้เลิกรากันไปด้วยการส่ง ตั๊ก ออย กลับบ้าน ส่งไอ้วุ้นไปเรียนขับรถ ส่งไอ้นก กะเส ไปเต้นลีลาศ
หายป่วยกายยย...ก้มาป่วยจายกันต่อ ไมได้อกหักรักคุดแต่อย่างใด แต่สงสัย เราจะทำให้ใครเข้าใจผิด อยากจะย้ำ อยกาจะบอกเลยว่า ..ความห่วงใยที่ช้านมีให้เธอนั้น ช้านก้ทำแบบนี้กะน้องๆ เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคน ไม่ใช่เฉพาะเธอ เบอร์ช้านที่ให้ ก้ให้แก่ทุกคนที่สอบตรงนะ ด้วยความที่เห็นเป็นน้อง.... ขอโทษ หากคนคนนี้กระทำการใดๆที่เธอคิดว่าให้ความหวัง ขอโทษจากใจ ส้มก็รู้สึกแย่นะ ไม่ใช่ไม่รู้สึก เราไม่เคยดูถูกความรู้สึกของใคร ขอบคุณที่มีความรู้สึกดีๆให้ แต่ส้มไม่ชอบเด็ก ...และไม่เคยคิดเป็นอื่น นอกจากน้อง....จึงเรียนมาเพื่อทราบแด่ น้องทุกคน...--* (เริ่มรู้สึกว่า เราเปนคนห่วงคนอื่นมากไป จนทำให้บางคำของเราเช่น ดูแลสุขภาพน้า พีเปนห่วงนะ สู้ๆนะจ๊ะ เปนกะลังใจให้ ถูกตีความหมายในอีกแง่มุม ก้จะพยายามลดลงนะคะ หากมันไปกระทบกะความรู้สึกบางคน ที่ทำให้คิดไปเช่นนั้นหลังจากน้อง 2คนมาบอกให้เข้าใจว่า คำพวกนี้ไม่ควรใช้ ใช้แล้วเขาเจ็บ...ขอโทษค่ะ)
April 26 For My BiRtHDaY ..*-* วันพรุ่งนี้ก็จะเป็น.....วันที่ร้อนที่สุดในรอบปีของประเทศไทย
เนื่องจาก พระอาทิตย์ตั้งฉากกับประเทศไทยมากที่สุด
 และ.... นอกจากนั้น !!!
วันเกิดหมีแพนด้า....ตัวนี้อีกตัว
 และเนื่องจากว่า....เมล์ข้าพเจ้าเต็มไปด้วย E caRd แว้ว ก้เลย....เปิดเสปซหน้านี้ สำหรับ...เพื่อนพ้องน้องพี่ทุกคน....ในการบอกกล่าว....
ในโอกาสนี้....ส้มเลยอยากจะบอกว่า ขอบคุณ ทุกE Card และคำอวยพร น้า รวมไปถึง....ของขวัญทุกกล่อง และบัตรอวยพร จดหมายน้าค้า
ส้มซึ้งจายยยยย ในความหวังดีของทุกๆๆคนมากๆๆเลยค้า รักนะคะ
ขอบคุณที่รักกันค่ะ
 _/\_ป.ล. พรุ่งนี้ มีงานน้า...รูปเด๊วเอามาลงให้ ใครไม่ได้มา ก็ปีหน้ามานะ  April 12 หลากหลาย... นานมาแล้ว
ไหนจะเรื่องทุกข์ใจของบรรยากาศอึดอัดในบ้าน....เมือ่ไรควันจะจาง.... เรารอวันที่ควันจะจาง.....บอกตรงๆว่า..... ความเข้มแข็งที่พวกนายเห็น....มันไม่ใช่ตัวตนของเรา วันนี้....เรารู้สึกอ่อนแอนะ อ่อนแอมากๆ
บางครั้งนะ.....ส้มอยากร้องไห้มากๆๆ...แต่มันไม่มีน้ำตา บางครั้งอยากหาไหล่จากใครซํกคน.....แต่มันคือความว่างเปล่า บางครั้งอยากจะเล่าเรื่องราวในใจให้ใครซักคน....แต่หันแล้วไม่มีใคร บางครั้งอยากหาคนมาอยู่ข้างๆ....เดินไปด้วยกัน....แต่ไม่มี บางครั้งรู้สึกเคว้งนะ เดินคนเดียว....แต่ข้างๆเราวุ่นวายมากมาย บางครั้ง เราเหงานะ....แต่เราไม่รู้จะพูดกับใคร หลายๆคนบอกว่า....ส้มแกมีแต่คนดีๆเข้ามา เราอยากบอกว่า ถ้าเขาเปนคนดี แต่รับเราไม่ได้ที่เราเป็นเรา มันก็เปล่าประโยชน์น้า บอกตรงๆตอนนี้ไม่คาดหวังกับคำว่า...คนคนนั้น เราแค่อยกาได้ใครซักคนที่เข้าจายเรา รับเราได้ และรักเราที่เราเปนเรา อย่าพยายามมาเปลี่ยนตัวเรานะ...บอกตรงๆมันเจ็บปวด อยากหาคนคนนึงที่จะแชร์ทั้งทุกข์ สุข รอยยิ้ม คราบน้ำตา เราต้องรออีกนานไหม.....วันนี้เราเหมือนกะว่ามันหมดแรงจะดิ้นรน จะรอคอย....ต่อไปอีกแล้ว
แต่คงหาไม่เจออ่า.....
คะแนนโอเนท+เอเนทออกแล้ว....บอกตรงๆ เครียดมากๆ เพราะอยากได้เอกอังกิด แต่เราทำได้แค่ 69เอง คะแนนดิบอ่า....แทบร้องไห้อ่า...
เรายังเครียดขนาดนี้....แล้วคนอื่นหล่ะ..เราเห็นน้ำตาหลายๆคน บอกตรงๆ มำทำเราหดหู่ไปเยอะอ่า สู้ๆๆนะทุกคน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจำต้องเดินไปข้างหน้าด้วยกัน.... เราได้ และทำได้ดีด้วย....ซักวันมันจะเปนของเรา
อ๋อ....ตอนนี้ไปยืดผมมาแล้วนะ....ก็ตรงสะจายดี หลายๆคนบอกว่า ส้มแกน่าจะไปทำมาได้ชาตินึงละนะ ดูดีขึ้น....555+++ แต่วันไปปัจฉิม คำของเศษคนบางคน ทำเราอึ้งอ่า แต่หลายๆคนก้บอกเราว่า แกจะไปแคร์ทำไม ในเมื่อเขาปากเปราะปานนั้น ....ช้านคือช้าน...และรู้สึกว่าการทำอารายหลังจากรู้อนาคตตัวเอง ไม่น่าจะผิด.....หรือคุณคิดว่าไง
ตอนนี้อยู่กะตัวเองน้า.....รู้สึกเหงาเหมือนกัน วันปัจฉิม เราไม่ค่อยซึ้งอ่า แต่เรารู้สึกใจหาย เพื่อนกะลังจะจากไปในทิศทางของตัวเอง อาจารย์หลายๆท่าน....ที่เราเคารพ และหลายๆอย่างที่สอนให้เราเข้มแข็ง
หลายๆสิ่งที่ผ่านมาในช่วงตอนนี้ มันสอนให้เราเติบโต เราเชื่อว่ามันคือบททดสอบของชีวิต ที่มีมัน เราจึงจะเติบโต
ขอบคุณ ปัญหา ที่สอนให้เรารู้จักคำว่าความสุขเป็นอย่างไร ขอบคุณ ความท้อ ที่สอนให้เรารู้ว่าคุณค่าของความสำเร็จเป็นเช่นไร ขอบคุณคำถากถางและการนินทา...ที่สอนให้รู่ค่าของความเป็นคน ขอบคุณความโสมมและโคลนที่สาด...ที่สอนให้รู้ว่าความสว่างเปนอย่างไร ขอบคุณสิ่งที่เรียกว่า อกหัก ที่สอนให้รู้ว่าการแอบรักเป็นอย่างไร ขอบคุณคำว่า จบกันเถอะ ที่สอนให้เราเข้มแข็ง ขอบคุณ การแข่งขัน ที่สอนให้เรารู้ว่า คนชนะจะเป็นอย่างไร ขอบคุณ ความเหงา ที่สอนให้รู้จักการรอคอย ขอบคุณเพื่อน ที่สอนให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว ขอบคุณประสบการณ์ ที่สอนเราว่า เราต้องสู้
บอกตรงๆนะ ตอนนี้อ่า หลายๆคนบอกเราเปนอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ เราอยากรู้ความคิดของเพื่อนๆทุกคน ว่าในสายตา ของพวกนาย เราเปนแบบไหน เราควรแก้อะไร... (ถ้าจะ เม้น ขอให้ตอบข้อนี้ด้วยน้า)
วันนี้เราอัพเสปซ หลังจากหายไปร่วมๆเดือน หลายๆอย่างประดังจนเรารู้สึกอ่า แต่เราก้แก้อารายไมได้ ในเมื่อทุกคนที่มา ที่โทมา เพื่อปรึกษา เราไม่กล้าแม้จะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ ว่าหัวใจเรากำลังจะจมน้ำ ดึงเราไปที แต่มันอาจช้าเกินไป..... วันนี้ดูเหมือนมันมีแต่อารายไร้สาระในที่แห่งนี้นะ แต่มันคือ สิ่งที่อยู่ในหัวใจของเรา.......
March 08 จบม.6แว้ววว ***
ป.ล.
February 25 สอบบบบบแว้ววววว.....
จากนั้นนน.....เมื่อเขาเรียกเข้าห้อง....ก็ตะปีนขึ้นไป แม่งสอบชั้น 4...ห้องไรวะโคตรร้อนเลย ให้ตายดิ
เรียนเลขมา 6 ปี......กุลนันทน์ ทำได้วันนี้ choice 10ข้อ หลังเติมอีก 4 ข้อ แต่ถูกไม่ถูกนั้น ค่อยว่ากันน้าพี่น้อง อิอิ ภาษาอังกฤษ......ทำตอนหลังจากไปหม่ำๆๆ กระเพาะปลาที่บ้านนกน้อยมา (อิ่มมากๆๆ ขอบคุณค่า _/\_ ) ด้วยความอิ่ม กลับมาเจอข้อสอบ แทบอ้วกค่ะ....ไงมันผิดกะเลขลิบลับฟะ....ยากมหากาพย์มากมาย....^*^ แต่ก็ผ่านไปและ รอผลอีกที.....จะถึง 75 ไหมฟะ
วิชาต่อมา.....วิชาสุดท้าย..ท้ายสุดของวันนี้....สังคมศึกษา ติวกันอย่างเมามันกะไอ้แพร นก เค พลอย สัญ เอ๋...มากมาย แต่ปรากฎว่า...ออกง่ายก่าที่คิดคับพี่น้อง....เขาให้ทำ 2ชม. ส้มทำ ครึ่งชม. ที่เหลือทำอะไรอ่าเหรอ.....ZzzZzzz
ป.ล. * วันนี้ไปสอบ แม่งห้องสอบตูไมมันร้อนตับแทบไหม้แบบนี้วะ * วันนี้ช้านจะหัวจายวายตาย ....แม่งเพิ่งรู้ไอ้ปั๊มมีฝาแฝด...แม่งหน้าเหมือนกันฉิบ...หลอนโคดๆๆ ปั๊ม แต่คู่แฝดแก....สงสัยเกย์หว่ะ อิอิ * เอาใจช่วยน้า.... เขาจะเอาหมอ โย่วๆๆ เราเอาใจช่วยค่า :P (ในฐานะเราเคยรักเขา เมื่อครั้งนานมาและ(6-7ปีผ่านมาและ อิอิ) ความรักใสใส งุงิ -*-) * เกือบลืม....ไปเจอคนติดนิติ เหมือนกัน...เด็กเบญ...ผู้ชาย ตี๋เชียว แต่ไหงไร้ความรู้สึกวะ เราก็อุตสาห์อยากรู้จักไว้ แม่งๆๆ ทำหน้ายังกะ กุไม่อยากรู้จักเมิง...คนไรวะ แบบนี้กุเกลียดแม่ง..จะเก๊กจนตายไหม
วันนี้ก็เหมือนเคยๆอ่านะ เรื่อยๆเปื่อยๆลอยไปตามลม..+ + แต่มันก็ผ่านไปด้วยดีงับ...หวังว่าเพื่อนๆทุกคนจะสมหวังน้า...เก็บคำนิยามดีๆมาฝาก..... ส้มรักทุกคนน้า....เขิลล์ลลลลล
February 21 รมณ์เสียๆอยากจะบอกว่า คือ ส้มอัพจนเสร็จแล้วกะลังจะ publish แต่ปรากฎ มันEROR ค่ะ พี่น้อง เลยไม่มีอารมณ์ทำต่อและ เอาไว้พรุ่งนี้ถ้ามีรมณ์จะมาอัพนะ |
|
|||||||||
คือ บอกไม่ถูก พอเห็นข้อสอบก้รู้สึกต้องทำให้เต็มที่อ่า....ออกมาก็แทบลมใส่....เครียดทั้งวัน
แต้เอาเถอะๆๆๆ มานผ่านไปและ
).....
เมื่อวันจันทร์หลับแล้วฝัน.....ฝันว่า...ติ๊กต๊อกๆๆๆๆ......ฝันว่าถูกงุรัด อ๊ากกกกกกก...จะมีคู่ 555+++ ไม่ใช่ๆๆ ฝันว่า.....(โอ๊ยยาวๆๆๆ) อยากจะฟังมะ ....จะเล่าละนะ.......
แต่ก็นะวิชาแรกผ่านไปด้วยดี.....
ยัน 4โมงครึ่ง แล้วก็ลงมา...เมาส์กันถึงข้อสอบ...กะก๊กเดิม เฮฮาปาร์ตี้มากๆๆ ^^
|
|
